1. สุนัขตั้งท้อง
หลังจากผสมติด แม่สุนัขจะแสดงอาการแพ้ท้องหรือไม่ก็ได้ อาการที่เห็นบ่อยคือ ระยะแรกๆ จะมีอาการเบื่ออาหาร
ต่อมาน้ำหนักตัวจะขึ้น ท้องขยายออก ท้องจะเห็นชัดหลังผสม 1 เดือน ควรทำการถ่ายพยาธิหลัง ตั้งท้องได้ 1 เดือนครึ่งแล้ว
กรณีที่ไม่แน่ใจว่ามีการตั้งท้องหรือไม่ สามารถนำไปให้สัตวแพทย์ X - ray ดูได้โดยถ้ามีการตั้งท้องได้ 45 - 50 วัน
จะเห็นกระดูกโครงร่างของลูกสุนัขอยู่ในมดลูกของตัวแม่
ปกติสุนัข จะตั้งท้อง 57 - 63 วัน ไม่ควรเลี้ยงสุนัขจนอ้วนเกินไป จนไม่มีแรงในการเบ่งคลอด ควรให้มีการออกกำลังกายเบาๆ
เช่นมีการจูงเดิน ห้ามให้กระโดดโลดเต้นซึ่งอาจจะทำให้แท้งได้ ไม่ควรให้พบกับคนแปลกหน้า สุนัขจากที่อื่น
หรือสัตว์เลี้ยงที่สุนัขชอบไล่ เช่น แมว

2. การให้อาหาร
จะต้องมีคุณภาพสูง โปรตีนมาก ไขมันน้อย
4 สัปดาห์แรก เพิ่มอาหาร 5%
สัปดาห์ที่ 4 และ 5 เพิ่มอาหาร 24%
สัปดาห์ที่ 5 และ 6 เพิ่มอาหาร 66% เนื่องจากลูกโตมาก
หากแม่สุนัขมีความสกปรกเกิดขึ้น ควรใช้ผ้าชุบน้ำอุ่น เช็ดถูให้สะอาด ไม่ควรอาบน้ำให้ โดยเฉพาะน้ำที่เย็นมากๆ
ก่อนถึงกำหนดคลอด ผู้เลี้ยงควรปฏิบัติดังนี้
1. ตัดแต่งขนบริเวณก้น และอวัยวะเพศให้แม่สุนัข
2. ตัดแต่งขนบริเวณหัวนมที่รกรุงรังออก
3. ล้างเต้านมและหัวนมให้สะอาดด้วยสบู่
4. จัดเตรียมสถานที่และอุปกรณ์ที่จำเป็นต้องใช้ระหว่างทำคลอดให้พร้อม

3. การดูแลขณะคลอด
ขณะที่แม่สุนัขที่พร้อมที่จะคลอดลูก เจ้าของสุนัขควรคอยดูออยู่ห่างๆ เว้นแต่ในรายของสุนัขที่คลอดยากหรือมีแรงบีบตัวของมดลูกน้อย ในกรณีนี้เจ้าของสามารถช่วยเหลือลูกสุนัขได้โดย
1. ควรช่วยดึงลูกสุนัขเบาๆ โดยใช้ผ้าสะอาดหรือผ้า gauze จับลูกสุนัข การดึงต้องทำด้วยวิธีที่นุ่มนวลมากที่สุด และด้วยความระมัดระวังเป็นพิเศษ
2. หลังจากที่ช่วยดึงลูกสุนัขออกมาแล้ว จะต้องรีบดึงเยื่อเมือกที่หุ้มตัวลูกสุนัขออกให้หมดโดยเฉพาะส่วนหัวควรล้างเอาเยื่อเมือกต่างๆ
ออกจากปากและหลอดลม ขณะเดียวกันอาจจะจับลูกสุนัขเอาหัวลง สะบัดให้เยื่อเมือกออกจากปาก ลูกสุนัขจะเริ่มต้นการหายใจ
3. ทำการตัดสายสะดือ โดยใช้ไหม (silk) ที่ได้รับการฆ่าเชื้อโรคผูก และตัดสายสะดือห่างจากผนังช่องท้องประมาณ 1 1/ 2 นิ้ว
4. ใช้ผ้าแห้งที่สะอาดเช็ดเยื่อเมือกต่างๆ ทั่วตัวลูกสุนัข เป็นการกระตุ้นระบบการไหลเวียนโลหิตและระบบการหายใจ
5. นำลูกสุนัขที่คลอดไปรับน้ำนมแรกคลอดจากแม่โดยเร็วที่สุด เพราะมีภูมิคุ้มกันโรคต่างๆ ที่จะสามารถถ่ายทอดจากแม่มาสู่ลูกสุนัขได้
้ ถ้าไม่สามารถทำการช่วยเหลือได้ เช่น ลูกสุนัขมีขนาดใหญ่มาก ควรพาไปพบสัตวแพทย์

4.แม่สุนัขหลังคลอดลูกและเลี้ยงลูก

อาหารที่ใช้เลี้ยงสุนัขที่เลี้ยงลูกไม่ได้มีให้เฉพาะแม่สุนัขเท่านั้น แต่มันจะต้องถ่ายทอดไปให้ลูกสุนัขด้วย โดยการเปลี่ยนเป็นนม
ฉะนั้นปริมาณอาหารที่แม่สุนัขจะได้รับจะต้องเพิ่มขึ้นโดย
สัปดาห์แรก เพิ่มเท่าครึ่งจากปกติ
สัปดาห์ที่ 2 เพิ่มเป็น 2 เท่า
สัปดาห์ที่ 3 เพิ่มเป็น 3 เท่า
สิ่งที่ต้องเสริมเพิ่มเติมแก่แม่สุนัขได้แก่ แร่ธาตุ คือ แคลเซียมและฟอสฟอรัส เพราะแม่สุนัขให้นมลูก ทำให้ปริมาณแคลเซียมก็จะลดลงจนถึงระดับที่เกิดการขาดแร่ธาตุที่เราเรียกว่า ภาวะแคลเซียมต่ำ
แม่สุนัขจะแสดงอาการชัด เกร็ง น้ำลายไหลยืด ตัวร้อนจัดซึ่งจะเรียกว่า Milk Fever หรือไข้น้ำนม
เมื่อเจ้าของนำสุนัขไปพบสัตวแพทย์ซึ่งสัตวแพทย์จะฉีดแคลเซียมให้ อาการจะทุเลาลงอย่างเห็นได้ชัด แต่ทางที่ดีควรมีการป้องกันไว้โดยการเพิ่มเติมแคลเซียมลงไปในอาหารของแม่สุนัขเลี้ยงลูกตามคำแนะนำจากสัตวแพทย์
พร้อมกับให้จากแหล่งอาหารธรรมชาติคือ นม ซึ่งจะเป็นการป้องกันปัญหาได้ดี

5.การดูแลสุนัขแรกคลอด

ลูกสุนัขที่เกิดใหม่ควรให้อยู่ในที่อบอุ่นและเงียบสงบ โดยอาจจะปูผ้าให้นอนและหมั่นคอยเปลี่ยนผ้ารองเพื่อให้มีความสะอาด
และแห้งอยู่เสมอ และระวังอย่าให้ผ้าปิดจมูกลูกสุนัข มิฉะนั้นจะหายใจไม่ออก ลูกสุนัขที่มีสุขภาพดีเป็นปกติที่เพิ่งเกิด จะต้องการพักผ่อนและมักจะหลับเป็นเวลานาน หากลูกสุนัขตัวใดตะเกียกตะกายหรือส่งเสียงร้องตลอดเวลา
เจ้าของควรจะดูแลใกล้ชิดและหาสาเหตุของความผิดปกติที่เกิดขึ้น
การดูแลลูกสุนัขแรกคลอดสามารถปฏิบัติได้ดังต่อไปนี้คือ :-

ลูกสุนัขแรกคลอด

ชนิดของอาหาร
1.อาหารแห้ง หรืออาหารเม็ด
จัดเป็นอาหารสำเร็จรูปที่ประกอบด้วยคุณค่าทางอาหารที่สมบูรณ์ มีความชื้น 6 - 10% ซึ่งวัตถุดิบที่นำมาผลิตเป็นอาหารแห้งนั้น จะมีทั้งเมล็ดธัญพืช เนื้อวัว เนื้อไก่ ผลิตภัณฑ์จากปลา,นม ตลอดจนวิตามินและแร่ธาตุต่างๆ นำมาผสมรวมกันในสัดส่วนที่เหมาะสมจะได้คุณค่าทางอาหารและพลังงานที่เหมาะกับสุนัขตามขนาดและความต้องการอาหาร ณ ช่วงนั้นๆ โดยจะผ่านขบวนการความสูญเสียของคุณค่าทางอาหารจะเกิดขึ้นเป็นบางส่วน วัตถุดิบอาหารที่ดีนั้นเมื่อนำมาผลิตเป็นอาหารเม็ดแล้วความสูญเสียส่วนนี้จะเกิดขึ้นน้อย

สุนัขจำเป็นจะต้องได้รับการดูแลเอาใจใส่จากเจ้าของ ทั้งในด้านการดูแลขน การอาบน้ำ การดูแลสภาพทั่วไปของหู ตา จมูกและเล็บเท้า รวมไปดึงการดูแลสุขภาพของเหงือกและฟันตลอดจนการออกกำลังกาย การได้รับอาหารที่ดี และการได้รับการตรวจเช็คสุขภาพโดยสัตวแพทย์อย่างสม่ำเสมอด้วย

การทำความสะอาดใบหน้า
1.ในการทำความสะอาดตา ให้ใช้สำลีสะอาดชุบน้ำบิดให้แห้งเช็ดขอบตา ควรใช้สำลีแผ่นใหม่สำหรับตาแต่ละข้าง และถ้าพบว่าสุนัขมีขี้ตาหรือมีอาการตาอักเสบ ควรนำไปปรึกษาสัตวแพทย
์ 2.ในการทำความสะอาดช่องหู ควรได้รับการดูแลอย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง โดยใช้สำลีพันปลายไม้ชุบน้ำอุ่น น้ำยาเช็ดหูสำหรับสุนัขทำความสะอาดซอกหูและช่องหู ควรใช้สำลีใหม่สำหรับหูแต่ละข้าง ถ้าพบอาการอักเสบให้หยุดการเช็ดทันทีแล้วรีบปรึกษาสัตวแพทย์
3.ทำความสะอาดบริเวณที่พับย่นเพื่อป้องกันการสะสมของสิ่งสกปรก กำจัดเซลล์ผิวหนังที่ตายและแบคทีเรียซึ่งเป็นสาเหตุให้เกิดการระคายเคืองและการติดเชื้อ

การดูแลสุขภาพภายในช่องปาก
สัตวแพทย์สามารถจัดยาสีฟันที่เหมาะสมสำหรับสุนัขให้ได้ และไม่ควรใช้ยาสีฟันสำหรับคนกับสุนัข
1.ควรตรวจสุขภาพฟันและเพื่อให้แน่ใจว่าสุนัขไม่มีปัญหาเหงือกอักเสบหรือคราบหินปูนเกาะฟันซึ่งเป็นสาเหตุของเหงือกอักเสบ
2.แปรงฟันให้สุนัขอย่างนิ่มนวล ควรใช้แปรงสีฟันที่มีขนอ่อนนุ่ม อาจใช้น้ำเกลือเจือจางหรือยาสีฟันสำหรับสุนัข

การตัดเล็บ
การตัดเล็บจะต้องไม่ตัดให้ลึกถึงบริเวณที่เห็นเป็นสีชมพู เนื่องจากเป็นบริเวณที่มีเลือดและเส้นประสาทมาเลี้ยงมาก เรียกว่า เนลเบด (nail bed) หรือ ควิก (quick) ถ้าไม่แน่ใจควรให้สัตวแพทย์เป็นผู้ตัดเล็บให้แก่สุนัข
1.จับนิ้วสุนัขให้แยกจากกัน และตรวจดูระหว่างนิ้ว เช็ดสิ่งสกปรกและเซลล์ผิวหนังที่ตายแล้วด้วยสำลีชุบน้ำ
2.ตัดเล็บด้วยความระมัดระวัง ตะไบปลายเล็บให้เรียบร้อย ถ้าสุนัขตัวนั้นมีนิ้วติ่งให้ตัดเล็บที่นิ้วติ่งออกไปด้วย

การดูแลผิวหนังและขน
วัตถุประสงค์ในการดูแลผิวหนังและขนสุนัขมี 2 ประการด้วยกัน ประการแรกคือเพื่อให้ขนและผิวหนังรวมทั้งเหงือก ฟัน และเล็บของสุนัขมีสุขภาพดี ส่วนประการที่สองก็คือ เป็นการฝึก หรือย้ำเตือนสุนัขให้เชื่อฟังคำสั่ง และยอมรับว่าเจ้าของมีอำนาจเหนือกว่า
เมื่อสุนัขยอมให้ดูแลผิวหนังและขนควรให้รางวัลด้วยการสัมผัสหรือลูบคลำตัวสุนัขเท่านั้น แต่บางครั้งอาจให้อาหารเป็นรางวัลก็ได้ กรณีที่สุนัขไม่ยอมให้ดูแลผิวหนังและขน จำเป็นต้องออกคำสั่งบังคับให้สุนัขนั่งลงหรือให้อยู่นิ่งๆ
สุนัขพันธุ์ใหญ่บางพันธุ์ เช่น พันธุ์โดเบอร์แมน และเกรตเดน ซึ่งมีขนสั้นและเรียบ อาจมีขนแข็งคล้ายเข็มซึ่งจะแทงทะลุผิวหนังบริเวณที่มีการกดทับของสุนัขขณะนอนลง เช่น ข้อศอก และข้อขา บริเวณที่บอบบางเหล่านี้ควรใช้แชมพูปรับสภาพเพื่อให้ขนอ่อนนุ่มและป้องกันการอักเสบของผิวหนัง
การแปรงขนให้สุนัขที่มีขนเรียบ
1.สุนัขขนเรียบ เช่น พันธุ์บ๊อกเซอร์ไม่ต้องการการดูแลขนมากนัก แต่ควรแปรงขนสัปดาห์ละ 1 - 2 ครั้ง ขั้นตอนแรกควรใช้แปรงยางหรือถุงมือแปรงย้อนขน เพื่อขจัดขนที่หมดอายุแล้วรวมทั้งสิ่งสกปรกบนผิวหนัง
2.กำจัดขนและผิวหนังที่ตายออกโดยใช้แปรงขนสัตว์แปรงทุกส่วน ตั้งแต่หัวถึงหาง อาจใช้ครีมปรับสภาพผิวหนังทาเพื่อให้ขนดูเงางาม
3.ขัดขนอย่างรวดเร็วด้วยผ้าชามัวร์เพื่อทำให้ขนดูเงางาม สุนัขที่มีขนเรียบเป็นสุนัขที่ดูแลผิวหนังและขนง่ายที่สุด และสามารถทำให้ดูดีได้ด้วยการดูแลอย่างสม่ำเสมอ
การแปรงขนสุนัขที่มีขนสั้น
1.สุนัขที่มีขนสั้นและหนาควรดูแลเป็นประจำและใช้แปรงพิเศษที่เรียกว่า สลิกเกอร์ เพื่อช่วยไม่ให้ขนติดกัน
2.แปรงขนทั่วตัวด้วยแปรงขนสัตว์เพื่อกำจัดขนที่หมดอายุและสิ่งสกปรกที่ติดอยู่ ขณะที่แปรงขนสุนัข สิ่งที่ต้องทำควบคู่กันไปคือ การตรวจดูว่ามีเห็บหมัด หรือมีความผิดปกติอื่นๆ หรือไม่
3.ใช้หวีซี่ละเอียดแปรงขนบริเวณหางและขา ใช้กรรไกรเล็มขนที่ขึ้นไม่เป็นระเบียบออกไป
การแปรงขนสุนัขที่มีขนคล้ายเส้นไหม
เช่น พันธุ์ยอร์กไชร์ เทอร์เรีย
1.ใช้แปรงสลิกเกอร์สางขนที่พันกันออก การสางขนที่เกาะกันเป็นก้อนต้องกระทำอย่างระมัดระวัง และอย่าดึงแรงจนกระทั่งขาด
2.แปรงอีกครั้งด้วยแปรงขนสัตว์เพื่อให้ขนเงางาม การแปรงขนในขั้นนี้ไม่ควรแปรงสะดุด
3.แสกขนตามแนวกลางหลังแล้วหวีขนแต่ละด้านให้เหยียดลง ตัดแต่งด้วยกรรไกรให้เป็นระเบียบ
4.เล็มขนรอบเท้าและหูและตัดเล็บด้วย 5.ขนที่ยาวเหนือตาควรเล็มออก หรือรวบรวมด้วยริบบิ้นหรือโบว์
การแปรงขนสุนัขขนยาว
เช่น พันธุ์คอลลี่
1.ใช้แปรสลิกเกอร์ค่อยๆ สางขนที่พันกันและเป็นปมอย่างนุ่มนวล และควรระมัดระวัง อย่าฝืนดึงขนหรือแปรงอย่างรุนแรงจนทำให้สุนัขเจ็บ
2.แปรงขนซ้ำอีกครั้งด้วยแปรงขนหมุด การแปรงในขั้นนี้ไม่ควรมีขนที่พันกันแล้ว
3.ใช้ด้ามหวีตรงที่มีซี่หวีกว้างหวีอีกครั้ง โดยเฉพาะช่วงขาที่มีขนยาว
4.ตัดขนที่ยาวรอบเท้าโดยเฉพาะระหว่างนิ้ว ซึ่งเป็นบริเวณที่มักมีสิ่งสกปรกและสิ่งแปลกปลอมเข้าไปสะสม ซึ่งจะทำให้เกิดอาการระคายเคือง
5.ตัดขนบริเวณข้อขา เพื่อป้องกันการพันกันของขนที่ยาวซึ่งจะเป็นที่สะสมของสิ่งสกปรกและผิวหนังที่ตาย
อุปกรณ์ในการดูแลขน
เนื่องจากสุนัขแต่ละพันธุ์มีลักษณะขนที่แตกต่างกัน การเลือกอุปกรณ์ในการดูแลขนจึงแตกต่างกันไป ขึ้นกับลักษณะและสภาพขนของสุนัขพันธุ์นั้นๆ สุนัขที่มีขนสั้นหรือขนเรียบอาจใช้แค่แปรงธรรมดากับ hound glove ในขณะที่สุนัขขนยาวบางตัวจำเป็นต้องอาศัยมีดตัดขนในการเล็มขนที่ยาวออกเป็นต้น
- แปรงสำหรับแปรงขน
1.Pin Brush เป็นแปรงที่มีลักษณะขนของแปรงเป็นลวดแข็งๆ เหมาะสำหรับสุนัขที่มีขนยาว เช่น พันธุ์ อาฟกันฮาวนด์, ปักกิ่ง, ซาลูกิ
2.Slicker Brush เป็นแปรงที่มีขนาดเบาและมีขนแปรงที่ทำมาจากลวดที่มีปลายแหลม เหมาะที่จะใช้ในการสางขนที่มีลักษณะหยิกเป็นลอน เช่นพันธุ์ พุดเดิ้ล
3.Bristle Brush เป็นแปรงที่มีขนแปรงอ่อนนุ่ม เหมาะสำหรับสุนัขที่มีลักษณะขนเป็นเส้นตรงและมีขนมันเงางาม เช่น พันธุ์ ยอร์กไชร์ เทอร์เรีย
4.Hound Glove เป็นแปรงที่มีที่สวมมือคล้ายกับถุงมือ เหมาะสำหรับสุนัขที่มีขนเรียบเช่น พันธุ์เกรตเดน , ชิวาวา และสุนัขในตระกูลฮาวนด์
- หวีสำหรับสุนัข
1.Half Fine / Half Coarse Comb เป็นหวีที่มีซี่หวีเป็นโลหะ ด้านหนึ่งจะมีซี่หวีถี่แต่อีกด้านจะมีซี่หวีห่าง เหมาะที่จะใช้กับสุนัขทั่วๆ ไป
2.De-Matting Comb เป็นหวีที่มีซี่ยาวและกว้าง เหมาะที่จะใช้ในการสางขนที่ติดแน่นเป็นก้อน
การดูแลผิวหนังและแปรงขนสุนัขอย่างสม่ำเสมอจะช่วยทำให้ผิวหนังและขนอยู่ในสุขภาพดี แต่ในบางครั้งก็จำเป็นต้องอาบน้ำให้สุนัขถ้ามีกลิ่นตัวที่ไม่พึงประสงค์ นอกจากนี้ การอาบน้ำยังช่วยกำจัดพยาธิภายนอกบางชนิด รวมทั้งปรับสภาพผิวหนังที่แห้งหรือมันเกินไป ซึ่งสัตวแพทย์สามารถแนะนำแชมพูยาและครีมปรับสภาพขนที่เหมาะสมกับสุนัข การใช้แชมพูและครีมปรับสภาพขนให้ได้ผลดีจะต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของบริษัทผู้ผลิต
แชมพูที่ล้างออกไม่หมดจะระคายเคืองต่อผิวหนัง และทำให้คันซึ่งสุนัขอาจเกาจนเป็นแผล ระหว่างการอาบน้ำอาจใส่ปลอกคอเพื่อใช้จับสุนัขและป้องกันสุนัขกระโดดออกจากอ่างน้ำการวางผ้ายางไว้ในอ่างน้ำจะช่วยไม่ให้สุนัขลื่น
วิธีการอาบน้ำ
1.หลังจากแปรงขนให้สุนัขแล้วให้ใช้ก้อนสำลีอุดหูสุนัขไว้ แล้วจับสุนัขยืนในอ่างน้ำ โดยใช้ผ้ายางรองพื้นอ่าง ใช้มือจับปลอกคอสุนัขแล้วใช้น้ำอุ่นค่อยๆ ราดลงบนตัวสุนัข
2.ใช้แชมพูสำหรับสุนัขหรือแชมพูที่ไม่ระคายเคืองตาฟอกให้ทั่วตัว ยกเว้นบริเวณหัว จับสุนัขให้มั่นคงเพื่อป้องกันสุนัขลื่นหรือกระโดดออกจาอ่างน้ำ ถูนวดย้อนขนจนแชมพูเป็นฟอง ระวังอย่าให้แชมพูกระเด็นเข้าตาสุนัข
3.บริเวณหัวให้ใช้แชมพูที่ไม่ระคายเคืองตาเทลงมือ แล้วนวดขนสุนัขอย่างนุ่มนวล ระวังอย่าให้น้ำและฟองแชมพูกระเด็นเข้าปากของสุนัข
4.ล้างแชมพูบริเวณหัวออกและเช็ดให้แห้งก่อน จากนั้นจึงล้างแชมพูบริเวณลำตัว วิธีจะช่วยป้องกันสุนัขสะบัดน้ำกระจายไปทั่ว
5.ล้างแชมพูออกให้หมดด้วยน้ำอุ่นอีกครั้ง ถ้าจำเป็นอาจใช้แชมพูปรับสภาพ นวดขนแล้วล้างออกให้หมด
6.บีบไล่น้ำที่ติดค้างตามขนออกให้มากที่สุด แล้วใช้ผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่เช็ดตัวสุนัขให้แห้ง จากนั้นเอาสาลีที่อุดหูออกและเช็ดในรูหูให้แห้ง
7.สุนัขที่มีผิวหนังสมบูรณ์อาจใช้เครื่องเป่าผมเป่าขนให้แห้ง โดยปรับอุณหภูมิปานกลาง และแปรงขนไปในทิศทางออกจากตัว สำหรับสุนัขที่มีอาการคันควรงดเครื่องเป่าผมเพราะว่า ความร้อนจะทำให้คันมากขึ้น
หลังอาบน้ำสุนัขมักจะวิ่งไปทั่วอย่างตื่นเต้น ควรระวังไม่ให้สุนัขไปเกลือกกลิ้งบนพื้นสกปรก และพยายามสร้างกลิ่นตัวให้เหมือนสิ่งแวดล้อมด้วยการไปคลุกกับสิ่งเหล่านี้

ปัจจุบันมียามากมายให้เลือกมากมายให้เลือกใช้บำบัดโรคต่างๆ ของสุนัข ยาสำหรับให้ทางปากส่วนมากจะให้โดยการกินจึงต้องให้โดยการป้อนยาสุนัขโดยมีวิธีการดังนี้
1.ป้อนยาเม็ด
1.1 ป้อนโดยตรง
- สั่งให้สุนัขนั่งลง แล้วใช้มืออ้าปากสุนัข
- วางยาเม็ดลงบนลิ้น (บริเวณโคนลิ้น) ให้ลึกที่สุดเท่าที่ทำได้
- ใช้มือข้างหนึ่งปิดปากสุนัขไว้ จับหน้าสุนัขให้แหงนขึ้นเล็กน้อย
- ใช้มืออีกข้างลูบลำคอลงด้านล่าง จนกระทั่งสุนัขแลบลิ้นออกมาเลียจมูกและริมฝีปากแสดงว่าสุนัขได้ กลืนยานั้นเรียบร้อยแล้ว
1.2 ซ่อนยาในเม็ดอาหาร
- ซ่อนยาในอาหารที่สุนัขชอบกิน โดยเตรียมเป็นชิ้นพอคำแล้วป้อนให้
- แต่ควรปรึกษาสัตวแพทย์ก่อนว่าอาหารชนิดใดบ้างที่ไม่ควรให้สุนัขกินร่วมกับยา
2.การให้ยาน้ำ
- โดยบดยาเม็ดให้ละเอียดแล้วผสมน้ำเชื่อม
- นำบรรจุในกระบอกฉีดยา
- ฉีดเข้าปากสุนัขที่กระพุ้งแก้มช้าๆ ให้สุนัขค่อยๆ กลืน

การอุ้มสุนัขขนาดใหญ่
1.ควรบอกกับสุนัขก่อนที่จะอุ้ม ถ้าไม่แน่ใจก็ควรใส่ขลุมครอบปากสุนัข ก่อนการอุ้มให้ใช้แขนข้างหนึ่งโอบรอบขาหลัง แล้วดึงตัวสุนัขให้มาติดหน้าอกโดยหลังของผู้อุ้มตั้งตรง
2.จับสุนัขให้มั่นคงแล้วยกขึ้น ในกรณีที่สุนัขแสดงอาการตื่นกลัว ควรวางสุนัขลงก่อน
การอุ้มสุนัขเล็ก
1.ต้องแน่ใจว่าสุนัขไม่อยู่ในสภาพที่ตื่นกลัว แล้วใช้มือข้างหนึ่งสอดเข้าระหว่าขาหน้า ขณะที่มืออีกข้างหนึ่งโอบรอบขาหลังและสะโพก เพื่อไม่ให้สุนัขบิดตัวหรือถีบ
2.ยกสุนัขขึ้นมือหนึ่งอยู่ที่หน้าอก และมืออีกข้างอยู่ที่บั้นท้าย จะป้องกันไม่ให้สุนัขกระโดดลงได้